Sevdiğim insanları paylaşamıyor olma huyum anayasanın ilk 4 maddesi gibi ‘Değişmez, değişmesi teklif dahi edilemez.’ Benim olan bende kalır.
Sırf zayıf yönlerimiz anlaşılmasın da oradan vurulmayalım diye girdiğimiz her rol zamanla o kadar üzerimize yapışıyor ki, aslında nasıl biri olduğunu, ne istediğini unutuyorsun. İçinde duyduğun tüm o hisleri uyuşturup bastırıyorsun. Al sana geçiştirilmiş koca bir hayat.
(via deliyimbendeli)
inanıyor musun, bu hayatta herkesin hak ettiğini yaşadığına
edenlerin bulacağına, gidenlerin döneceğine,
güzel günlerin bir gün mutlaka geleceğine,
inanıyor musun, sokakta yaşayan çocukların da karı sevdiğine
hastane koridorlarındaki gülümsemelere,
mezarlıklardaki çiçeklerin güzelliğine inanıyor musun mesela,
insan hayatında bir kere ölüyor buna inanabiliyor musun
ben inanmıyorum
(via umutbittigezegeniyakin)
anlatsana, için kan revanken herkese nasıl gülümsedin sen?
anlatsana, bu kadar sene sırtında onca yükle nasıl yıkılmadın sen?
“Yaşadığımız şu dünyadaki, iki ayaklı canavarları ve yalanlarını dinlemektense,
sessizliğin içinde, yardıma muhtaç çığlıklarımı dinledim.”
🍷
Çığlıklarımın sesi kısılmak üzereyken birine rastladım. İki ayaklı canavarlardan farklıydı. Kalbi güneşti.
(via metamortan)
